Szczęśliwe dziecko w nas

Tryb szczęśliwego dziecka to bardzo funkcjonalna i zdrowa część naszej osobowości. Szczęśliwe dziecko pozwala się nam bawić, cieszyć przyjemnościami i rozrywką oraz przeżywać radość. Daje nam wiele, a bardzo często o nim zapominamy. Jak więc dbać o kontakt ze szczęśliwym dzieckiem i wzmacniać ten tryb osobowości w sobie?

 

Bycie w trybie szczęśliwego dziecka jest powiązane z odczuwaniem spokoju i zadowolenia. To stan, w którym nasze potrzeby emocjonalne są zaspokojone. Szczęśliwe dziecko czuje się kochane, chwalone, chronione, wartościowe, pewne siebie, kompetentne, bezpieczne, silne. Szczęśliwe dziecko jest też spontaniczne i optymistyczne. Odczuwa więź z innymi i troskę z ich strony. Szczęśliwe dziecko czuje, że ktoś je prowadzi, ale jednocześnie nie narusza autonomii i daje samodzielność, dzięki temu ma poczucie kontroli nad swoim życiem, ale jednocześnie potrafi się przystosować do wymagań otoczenia. 

 

Doświadczanie trybu szczęśliwego dziecka daje poczucie bezpiecznego osadzenia w życiu. Pozwala wierzyć w siebie, snuć marzenia, planować, działać. Wiąże się też z poczuciem zaufania do świata i innych - ułatwia wychodzenie do ludzi, mówienie im o swoich potrzebach, dzielenie się z nimi swoim wewnętrznym światem, przeżywanie z nimi radości i zabawy. Gdy jesteśmy w trybie szczęśliwego dziecka, mamy do siebie dystans, potrafimy się z siebie śmiać, żartować, mamy bowiem pewność, że słowa i zachowania innych nie są w nas wymierzone, nie mamy potrzeby, by się bronić ani by stawiać mur.  

 

Tryb szczęśliwego dziecka znacząco wpływa na jakość naszego życia. Warto więc jak najczęściej kontaktować się z tą częścią siebie oraz wzmacniać ją w sobie

 

Kontaktujemy się ze szczęśliwym dzieckiem i wzmacniamy ten tryb w sobie, wówczas gdy decydujemy się na robienie rzeczy, które sprawiają, że czujemy się bezpieczni, zaspokojeni i szczęśliwi. Mogą to być drobne rzeczy, jak zjedzenie lodów z bitą śmietaną, bitwa na śnieżki, przeczytanie ulubionej lektury z dzieciństwa... Mogą to być sprawy większego kalibru, jak na przykład powrót do dawnego hobby. Niezależnie od tego, w jaki sposób znajdziemy połączenie z wewnętrznym szczęśliwym dzieckiem, zawsze wzmacniamy część siebie, która powoduje, że czujemy się szczęśliwsi i radośniejsi.

 

W skontaktowaniu się ze szczęśliwym dzieckiem pomaga powrót do najpiękniejszych wspomnień z dzieciństwa - momentu, gdy babcia czytała do snu bajkę, chwili oczekiwania na wyciągnięcie prezentu spod choinki lub momentu, gdy podczas ogromnej burzy cała rodzina siedziała przy stole, w domu bez prądu, w oczekiwaniu na koniec kataklizmu. Tryb szczęśliwego dziecka może mieć wiele źródeł. Gdy do nich dotrzemy, warto je w sobie pielęgnować. Gdy wracamy we wspomnieniach do momentu, gdy aktywne było w nas szczęśliwe dziecko, pojawiają się odpowiednie emocje (radość, spokój, bezpieczeństwo), którym towarzyszą bardzo konkretne odczucia z ciała (przyjemne ciepło w sercu, rozluźnienie w brzuchu lub pozytywna ekscytacja w sercu). Zapamiętanie tych odczuć z ciała, świadome ich przeżycie ułatwia częstsze kontaktowanie się ze szczęśliwym dzieckiem.

 

Częste kontaktowanie się ze szczęśliwym dzieckiem automatycznie przekłada się na wzmacnianie tego trybu w sobie. Na rzecz wzmacniania tego trybu można jednak robić wiele innych rzeczy - np. pozwalać sobie na zabawę, śmiech, wracanie do tych aktywności, które były przyjemne w dzieciństwie. Można wplatać zabawę w różne codzienne aktywności - gotowanie, porządkowanie domu, robienie kawy.

 

Szczęśliwe dziecko w nas to najpiękniejszy dar, jaki pozostał nam z czasów dzieciństwa. Nie odrzucajmy tego daru!